Piyasadaki ana hikâye, üreticilerin fiyat beklentileri ile gerçek alım iştahı arasındaki uyumsuzluk. Rusya açısından bu makas, aynı anda hem kur hareketleri hem de mevsimsel faktörler nedeniyle daha da açılıyor.
Rus kütük: kur ve talep baskısı altında
Rus üreticiler oldukça karmaşık bir ortamda faaliyet gösteriyor. Kâğıt üzerinde daha yüksek fiyat talep etmek için gerekçeleri var. Rubledeki belirgin değerlenme, üreticilerin aynı ruble gelirini koruyabilmesi için dolar bazlı ihracat fiyatlarını yukarı çekmesini gerektiriyor. Artık kurda görülen küçük hareketler bile bazı üreticiler için ihracat paritesinde ton başına 8–10 dolarlık fark yaratabiliyor. Buna küresel ölçekte nispeten güçlü seyreden hurda piyasası da eklenince, üreticiler Karadeniz çıkışlı FOB bazda 445–450 dolar/ton ve üzerini çalışılabilir asgari seviye olarak görmeye daha yatkın. Ancak piyasa bu seviyelere alan açmıyor.
Rus kare kütük için gerçekçi işlem seviyeleri ise daha aşağıda yoğunlaşıyor. Alıcıların konuşmaya istekli olduğu aralık sık sık 440–445 dolar/ton FOB Karadeniz bandında şekilleniyor. Bazı tedarikçiler daha yüksek rakamları test etti ya da düşük netback kabul etmek yerine şubat üretiminden satışları ertelemekten söz etti. Buna rağmen, fiyatlar 440 doların biraz üzerine yaklaştığında hacimlerin sessiz sedasız el değiştirdiği de görülüyor. Bu tablo, üreticiler söylemde dirençli dursa da nakit akışı ve stok yönetiminin seçici satışları zorunlu kıldığını gösteriyor.
Özetle Rus ihracatçıları yapısal olarak marjlarını savunmaya çalışıyor, ancak taktiksel olarak hâlâ zayıf bir pazara satış yapıyor.
Türkiye: asıl mücadele alanı
Türkiye, Rusya için temel referans pazar olmayı sürdürüyor ancak destek vermiyor. Rus teklifleri çoğunlukla 460–465 dolar/ton CFR seviyelerinde duyulurken, alıcıların çalışılabilir gördüğü rakamlar 455 dolar/ton CFR ve altına daha yakın. Aradaki fark küçük görünse de mevcut piyasa koşullarında işlemleri durdurmaya yetiyor.
Daha önemlisi, Türk alıcı tarafında aciliyet hissi yok. Yurtiçinde inşaat demiri talebi zayıf, birçok bölgede inşaat faaliyetleri mevsimsel olarak yavaş ve kış şartları bu tabloyu daha da ağırlaştırıyor. Üreticiler, mamul satışları belirsizken kütük stoku yapmanın mantıklı olmadığını açıkça dile getiriyor. Bu durum, yarı mamul piyasasını genelde destekleyen psikolojik tabanı da ortadan kaldırıyor.
Kardemir’in son hamleleri de düşüş yönlü algıyı güçlendirdi. Şirketin kütük fiyatlarını indirerek kısa sürede kayda değer tonajları iç piyasaya satması, mevcut mamul çelik fiyat seviyelerinin daha pahalı yarı mamul maliyetlerini desteklemediğini fiilen teyit etti. İnşaat demiri ve profil fiyatlarında güçlü bir yukarı ivme görülmedikçe, kütük alıcıları ithal yüklerin peşinden koşmak için bir neden görmüyor; en fazla sınırlı Rus tonajları yer bulabiliyor.
Diğer bölgelerden sınırlı destek
Türkiye dışında da talep sinyalleri güçlü değil. Karadeniz tedarikçileri uluslararası piyasada sadece aralıklı şekilde görünüyor. Teklifler zaman zaman hafif aşağı çekilse bile alım ilgisi zayıf kaldığından birçok fiyat fikri işlem bazlı değil, daha çok nominal seviyede kalıyor.
Kuzey Afrika’da ara sıra teklifler gündeme gelse de bunlar genellikle uygun navlun koşulları ya da özel şartlarla açıklanabiliyor. Daha geniş bir talep toparlanmasına işaret etmiyor ve Rusya’dan çıkabilecek anlamlı hacimleri absorbe edecek ölçekte değil.
Mevsimsellik ve Ramazan etkisi
Zamanlama da piyasaya ek bir yük getiriyor. Klasik bir mevsimsel dip dönemindeyiz; kış ayları birçok tüketim bölgesinde inşaatı yavaşlatıyor. Bunun üzerine, piyasa oyuncularının önemli bir kısmı ramazan dönemini de daha düşük faaliyetle ilişkilendiriyor. Bazı alıcılar fiilen “bekle-gör” moduna geçmiş durumda ve anlamlı bir yeniden stoklamanın ancak bu dönemin ardından gelebileceğini düşünüyor. Bu da gerçek talep toparlanmasını takvimde daha ileri itiyor.
Temel dengesizlik
Piyasanın merkezinde satıcılar ile alıcılar arasında belirgin bir yapısal dengesizlik var. Üreticiler maliyet perspektifinden bakıyor: güçlü rublenin etkisi, ihracat paritesini koruma ihtiyacı ve nispeten sağlam hurda görünümü, marjları korumak için daha yüksek FOB seviyelerini hedeflemelerine yol açıyor. Alıcılar ise ticari gerçeklerle hareket ediyor. Zayıf inşaat demiri talebi, yavaş inşaat faaliyetleri ve rahat stok seviyeleri, daha yüksek fiyatları kabul etmelerini engelliyor; bunun yerine daha düşük CFR seviyeleri talep edip alımları sınırlıyorlar. Bu beklenti farkı kapanmadıkça işlemler yavaş ve fırsat odaklı kalmaya devam edecek.
Rus kütük özelinde bu durum, dar bir bant içinde süren oynaklık anlamına geliyor. Üreticiler fiyat fikirlerini savunmak için zaman zaman piyasadan çekilebilir ya da ihracatı ertelemekten söz edebilir. Ancak nihai çelik talebi zayıf kaldığı sürece piyasa, işlemleri tekrar tekrar Karadeniz çıkışlı FOB bazda düşük ila orta 440 dolar/ton eşdeğerine doğru çekecektir.
Yorumlar
Henüz yorum yapılmadı